Granica

Od obywateli polskich wymagane są wizy uprawniające do wjazdu i pobytu na terenie Turcji. Wymagany okres ważności paszportu przy wjeździe wynosi 6 miesięcy. Wjeżdżając do kraju trzeba przypilnować, żeby urzędnik kontroli paszportowej wbił pieczątkę wjazdu; jeśli jej brakuje, podróżny może mieć kłopoty przy wyjeździe. Paszport nie może wzbudzać podejrzeń co do jego autentyczności. Brak ograniczeń w przywozie środków płatniczych większe sumy (powyżej 5000 USD) należy zgłosić przy wjeździe, by - jeśli nie zostaną wydane - nie było problemu z ich wywozem. Ilość przywożonych artykułów (ubrania, artykuły żywnościowe, sprzęt turystyczny itp.) nie może wskazywać na ich inne przeznaczenie, niż do celów osobistych. Nie wolno wywozić z Turcji antyków i przedmiotów o charakterze zabytkowym, historycznym - nawet najmniejszych kawałków starych rzeźb, płaskorzeźb itp. Nie można posiadać noży o ostrzach dłuższych od palca serdecznego ani noży sprężynowych. Na terenie kraju znajduje się dużo wyraźnie oznakowanych obiektów wojskowych; nie należy w ich pobliżu robić zdjęć. Nie zostawiać paszportu do dyspozycji hotelu na czas pobytu, a jedynie okazać go przy załatwianiu formalności meldunkowych.
Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ.

Kuchnia

Podstawowym mięsem kuchni tureckiej jest baranina przygotowana na różne sposoby. Serwowane są również owoce morza, zakąski, zimne dania z warzyw w oliwie. Kebab – jest tureckim daniem narodowym - mogą być kebaby mięsne, rybne lub warzywne. Najpopularniejsze to: döner (plastry upieczonego mięsa), şiş (kostki mięsa upieczone na szpikulcu), adana (siekane mięso upieczone na szpikulcu) i iskender lub bursa (mięso z rusztu, polane sosem pomidorowym i jogurtem). Kebab popija się jogurtem zmieszanym z wodą (ayran). W bogatym menu można znaleźć również dania dla wegetarian np. pide – to turecka wersja pizzy czy też warzywna meze (przystawka). Bakłażan to warzywo numer jeden. Może być patlıcan dolması (nadziewany), hünkar bećendi (starty z baraniną), karnıyarık (nadziewany mielonym mięsem). W każdej części kraju restauracje oferują: yogurt corbasi (zupa jogurtowa z ryżem i nasionami strączkowymi), levrek pilakisi (gulasz z okonia morskiego, cebuli oraz ziemniaków), firinda manti (pierożki z mięsem). Kuchnia turecka ma również swoje słodkie specjały, np.: asure (fasola i bakalie), firinda sutlac (pieczony pudding ryżowy), baklava (kruche ciasto z orzechami włoskimi lub ziemnymi nasączane miodem) lub kadayıf (rozdrobnione ziarna zbóż i orzechy w miodzie). Na koniec posiłku jadane są arbuzy, figi, granaty i morele. Najpopularniejszym napojem w Turcji jest herbata (çay) z cukrem oraz mocna kawa po turecku (kahve). Butelkowana woda mineralna to su. Do picia podaje się też lekkie piwo Efes Pilsen, wino oraz narodowy trunek raki (anyżówka) oraz tradycyjny napój boza - ze sfermentowanych ziaren pszenicy.

Zakupy

Na wielkim bazarze Kapali Çarşi w Stambule jest 4 tys. sklepów sprzedających odzież i skórę, wyroby z brązu i miedzi, antyki i podróbki, stare monety, dywany i kilimy, fajki i ozdoby z pianki morskiej, jedwabne apaszki, perfumy i wody kolońskie oraz wiele innych towarów. Nie należy ryzykować kupując antyki z nieoficjalnych źródeł. W różnych miejscowościach na prowincji są bajecznie kolorowe targi; można na nich dostać wiele autentycznych wyrobów sztuki ludowej: narzuty z wełny kóz angorskich, dywany, tradycyjne fajki, solidne laski. Nieodłącznym elementem zakupów na straganach jest targowanie się. Większość sklepów nie ma określonej godziny zamknięcia; pracują one zazwyczaj, szczególnie w sezonie letnim, do ostatniego klienta.

Zdrowie

Nie ma wymogu dokonywania szczepień. Jednak zaleca się szczepienia przeciwko żółtaczce. Brak zagrożeń epidemiologicznych. Chcą uniknąć dolegliwości żołądkowych należy uważać na spożywane jedzenie, zwłaszcza w lecie, pić wodę butelkowaną oraz starannie myć warzywa i owoce. Służba zdrowia jest w przeważającej większości prywatna. Wizyta u lekarza kosztuje ok. 30 USD, dzień pobytu w szpitalu - ok. 50 USD. W mniejszych miejscowościach należy liczyć się z koniecznością dokonania opłaty gotówką (należy wówczas wziąć fakturę za usługę i wystąpić o zwrot kosztów do ubezpieczyciela). Wyposażenie szpitali prywatnych jest na dobrym poziomie.

Zwyczaje

Mieszkańcy kraju z sympatią i gościnnością traktują turystów. Od cudzoziemców oczekuje się jednak, by szanowali miejscowe zwyczaje wynikające z tradycji islamu. Kobiety wchodząc do domu modlitwy powinny przykryć głowę szalem, a wszyscy muszą zdjąć buty. Całe ciało powinno być okryte, szczególnie kolana i ramiona. Również podczas podróżowania po wschodnich rejonach Turcji, kobiety nie powinny mieć odsłoniętych nóg, ramion. W tradycji tureckiej przyjęło się również nie wskazywać nikogo palcem, nie pokazywać podeszwy swojej stopy lub buta, czy publicznie nie całować i ściskać osoby płci przeciwnej. Będąc w Turcji i nie znając języka warto nauczyć się kilku podstawowych ruchów ciała: „tak” - pochylamy głowę do przodu; „nie” - odchylamy głowę do tyłu; „dziękuję” - pochylamy głowę do przodu i kładziemy rękę na sercu. Piątek – muzułmański dzień świąteczny – nie jest wolny od pracy. Świecki dzień odpoczynku wypada w niedzielę. W czasie ramazanu (ramadanu) - świętego miesiąca, pobożnego muzułmanina od świtu do zmierzchu przez 30 dni obowiązuje post. W okresie ramazanu restauracje bywają otwierane dopiero po zmroku. Jako nie-muzułmanie, turyści są obsługiwani niemal o każdej porze, najlepiej jednak spożywać posiłki w sposób dyskretny i nie jeść w miejscach publicznych (na ulicy, w parku). Zabronione jest fotografowanie obiektów wojskowych.