Granica

EMIRATY ARABSKIE
Obywatele RP podlegają obowiązkowi wizowemu przy wyjeździe do wszystkich 5 krajów. Paszport osoby starającej się o wizy musi być ważny co najmniej 6 miesięcy i nie może posiadać dowodów pobytu cudzoziemca w Izraelu. Nie ma ograniczeń dotyczących wwozu i wywozu pieniędzy. Przepisy celne nie odbiegają od powszechnie przyjętych standardów. Nie można wwozić: materiałów zawierających treści obsceniczne i godzących w obyczajowość muzułmańską, narkotyków i środków odurzających, leków psychotropowych (także: validolu i relanium; w razie konieczności zażywania tego typu lekarstw należy mieć na nie indywidualne recepty), maku (uważanego za narkotyk), kaset wideo zawierających treści sprzeczne z obyczajowością lub nakazami islamu. Nie ma ograniczeń w przywozie perfum. Ograniczenia dotyczą przywozu papierosów (max. 1000 sztuk) oraz alkoholu przez osobę dorosłą (można wwieźć do dwóch litrów, bez względu na rodzaj alkoholu). Nie można przywozić alkoholu, chociaż w niektórych emiratach przywóz alkoholu uwarunkowany jest posiadaniem odpowiedniego zezwolenia. Niezależnie od tego napoje alkoholowe są podawane w niektórych hotelach oraz klubach o ograniczonym zakresie dostępu. Istnieje zakaz spożywania alkoholu pod każdą postacią w miejscach publicznych oraz przebywania w takich miejscach po spożyciu alkoholu (grozi za to grzywna lub kara aresztu). Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ.

OMAN
Obywatele polscy muszą mieć wizę. Turyści mogą po wypełnieniu wniosku wizowego i wniesieniu opłaty wizowej, otrzymać wizy na wszystkich przejściach granicznych Omanu (na lotnisku i na lądowych). Paszport cudzoziemca powinien pozostawać ważny przez okres co najmniej 6 miesięcy. Nie ma obowiązku wykazania się środkami pieniężnymi na każdy dzień pobytu. Nie ma ograniczeń ilościowych dotyczących zarówno wwozu, jak i wywozu środków płatniczych, chyba, że ich ilość wskazuje na ewentualne pochodzenie z nielegalnych źródeł.

Kuchnia

EMIRATY ARABSKIE
W większych miastach obok małych indyjskich lub pakistańskich lokali (oferujących przeważnie smażone potrawy biryani – ryż z mięsem, warzywami, ryżem, jogurtem, rozmaicie przyprawiony) znajdują się bary znanych na świecie sieci, oferujące jedzenie fast food. Wiele jest restauracji, prowadzonych przez Libańczyków, oferujących grillowane mięso lub rybę poprzedzone zakąską - mezze. Na każdym bazarze lub w bocznych ulicach, są stoiska oferujące lokalną potrawę – shawarma (gotowane mięso, pokrojone na dłuższe paski, z sałatą, jogurtem, włożone w placek/chleb pitta i jedzone jak kanapka), ale także kebab, falafel i kofta. W Abu Zabi i Dubaju można trafić na kawiarnie i bary zakąskowe. W licznych hotelach można zjeść potrawy typowe dla krajów europejskich, ale także meksykańskie czy chińskie. Na deser jada się pudding z orzechami, syropem i kremem. Posiłek zwykle kończy arabska kawa lub herbata miętowa. Wszędzie są dostępne napoje bezalkoholowe: soft drink, soki owocowe i woda mineralna. Alkohol może być sprzedawany wyłącznie w barach i restauracjach znajdujących się w hotelach kategorii powyżej trzech*. Ceny tych napojów są stosunkowo wysokie. Nie-muzułmanie chcący kupować (nie we wszystkich emiratach) alkohol dla siebie, do konsumpcji w domu, muszą mieć specjalną licencję (z rekomendacji miejscowego sponsora) o ograniczonej wartości.

OMAN
Wszędzie jest wiele małych restauracji prowadzonych przez Hindusów i oferujących smaczne potrawy indyjskie: mocno przyprawione (np. curry) i często bezmięsne. Libańskie restauracje należą do droższych i oferują typowe dania arabskie takie jak: shawarma (gotowane mięso, pokrojone na dłuższe paski, z sałatą, jogurtem, włożone w placek/chleb pitta i jedzone jak kanapka), ale także kebab i falafel. Jest wiele lokali fast food należących do światowych sieci (np. Texas Chicken, Pizza Hut), w których najczęściej można zjeść kurczaka. W dużych hotelach można spróbować dań kuchni międzynarodowej. W małych restauracjach podaje się Pepsi albo wodę mineralną; większe oferują soft drinks i soki owocowe, często świeżo wyciskane. Alkohol podają tylko restauracje bardzo drogie i hotelowe.

Zakupy

EMIRATY ARABSKIE
Czas pracy sklepów - przez cały tydzień w godz. od 9-13 i w godz. 17-23, centrów handlowych - od soboty do czwartku (włącznie) w godz. 10-23 (w piątki: 14-23). Poszukiwanie tradycyjnych arabskich pamiątek w nowoczesnych miastach emiratów, może skończyć się niepowodzeniem. Kilka sklepów w Abu Dhabi i Dubaju oferuje tradycyjną biżuterię beduińską, wyprodukowaną w Omanie. Emiraty mają opinię największego na świecie bezcłowego centrum handlowego. Chcąc nabyć coś orientalnego można zdecydować się na perski dywan lub na kawior; produkty te importowane są z Iranu.

OMAN
Niedaleko atrakcji turystycznych znajdują się stragany z pamiątkami, a w większych miastach – bazary. najlepsze miejsca na zakupy wyrobów rękodzieła artystycznego. Do oryginalnych wyrobów należy: khanjar – nóż zakrzywiony pod katem ostrym, który Omańczycy noszą podczas ważnych okazji, a na prowincji nosi się go czasem codziennie. Jego rękojeść dawniej była wykonana z rogu nosorożca, obecnie to zazwyczaj plastik lub drewno. Dodatkiem do niego jest ozdobna pochwa, często ozdobiona srebrnym ornamentem. Rysunek tego noża można znaleźć na fladze Omanu. W sprzedaży jest biżuteria, zazwyczaj wyroby z masywnego srebra (naszyjniki, wisiorki, bransolety, itp.), którą noszą miejscowe kobiety. Oman jest miejscem, gdzie na Bliskim Wschodzie można kupić najtańsze złoto. Oryginalne są tradycyjne, srebrne puzderka, w których kobiety oraz mężczyźni przechowywali proszek kohl, używany do czernienia powiek. Srebrne wyroby (np. szerokie pasy) są dekorowane złotem, brązem, kolorowymi szkiełkami, starymi monetami. Ich cena zależy najczęściej od wagi. W sklepach z biżuterią można kupić stare talary (prawie zawsze ich kopie) z czasów cesarzowej Marii Teresy, które w XIX w. były na Półwyspie Arabskim obowiązującą walutą. Na każdym bazarze rozchodzą się piękne zapachy: to kadzidła zwane bukhur z kawałkami węgla i zbiorniczkiem z porcelany, w którym się je pali. Do kupienia są setki tych zapachów w postaci mieszanek w proszku. Ciekawym prezentem może być tradycyjny męski kaftan lub turban. Sklepy i centra handlowe są czynne w godz. 9-13 i 16-21. Bazary (suki) są zamknięte w piątki przed południem.

Zdrowie

EMIRATY ARABSKIE
Z powodu wielkich upałów i silnego nasłonecznienia, należy się chronić przed bezpośrednim, długim przebywaniem na słońcu. Pamiętajmy o spożywaniu odpowiedniej, zwiększonej ilości płynów, aby uniknąć niebezpiecznego odwodnienia. Woda z kranu w większości miast jest bezpieczna do spożycia. Ale poza nimi nie powinno się jej używać nawet do mycia zębów. Woda z wodociągów miejskich pochodzi w całości z odsalanej i uzdatnianej do picia wody morskiej. Zalecane jest spożywanie wody po przegotowaniu bądź wody mineralnej. Generalnie restauracje i bary są utrzymywane w czystości, jednak należy unikać jedzenia, co do którego nie mamy pewności, że nie jest ugotowane bezpośrednio przed spożyciem. Warzywa powinny być gotowane, a owoce - obrane. Komary pojawiają się przez cały rok, aktywne są zwłaszcza po zachodzie słońca. Obszar ZEA jest wolny od szczególnych zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych. Nie są wymagane szczepienia. Brak obowiązkowych szczepień. Istnieje wiele gabinetów lekarskich oraz prywatnych szpitali. Opieka lekarska jest na dobrym, a często na wysokim poziomie. Koszt standardowej wizyty u lekarza ogólnego wynosi ok. 300 DHS, u specjalisty, w tym u stomatologa, od 250 do 500 DHS. Doba w szpitalu kosztuje ok. 1000-1500 DHS, a opłata jest uzależniona od rodzaju badań, które w tym kraju są dość kosztowne.

OMAN
W Omanie nie występuje szczególne zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne. Nie są wymagane szczepienia ochronne. Pewne zagrożenie malarią istnieje przez cały rok w całym kraju. Komary atakują zwłaszcza po zachodzie słońca. Woda z kranu nadaje się do picia, ale większość ludzi pije butelkowaną. Koszt jednorazowej wizyty w państwowej placówce medycznej wynosi ok. 40 USD i nie obejmuje opłat za zabiegi i kuracje. Podstawowe lekarstwa są szeroko dostępne bez recepty.

Zwyczaje

Chociaż Emiraty Arabskie, w porównaniu z innymi krajami leżącymi nad Zatoką Perską, są uważane za bardzo liberalne, to jednak trzeba wziąć pod uwagę fakt, że islam wyznaje w nich 95% wszystkich mieszkańców. Przyjezdni muszą więc akceptować przyjęte tam reguły. W czasie ramadanu nie wolno pić, jeść i palić papierosów w miejscach publicznych, od wschodu do zachodu słońca. Dla obywateli ZEA jest to zakaz całoroczny, bądźmy więc ostrożni oferując komuś drinka. Jak w innych krajach muzułmańskich, źródłem prawa jest szarijat, religijne prawo islamu. Zakazuje ono i karze z całą surowością utrzymywanie związków pozamałżeńskich (dotyczy to również osób niebędących wyznawcami islamu). Zabronione jest okazywanie w miejscach publicznych czułych gestów między ludźmi różnej płci. Zgodnie z tradycją islamu, odzież należy nosić tak, aby zakrywała jak największą powierzchnię ciała. Zasada ta dotyczy obu płci. Daje się jednak zauważyć stosunkowo duży liberalizm w tych kwestiach. W żadnym razie nie jest wymagane nakrycie głowy u kobiet. Jedynie na prowincji, a przede wszystkim w emiratach północnych, zaleca się unikanie odzieży nadmiernie odkrywającej ciało, szczególnie u kobiet. Jednak na plaży są dozwolone szorty i kostiumy kąpielowe. Przed zrobieniem zdjęcia, szczególnie kobiecie, należy zapytać ją o zgodę. Wchodząc do mieszkania (którego podłoga jest pokryta prawie zawsze dywanami) zdejmuje się buty. Zabrania się także: rzucania śmieci na ulicy, przewozu alkoholu w każdej postaci i ilości bez tzw. licencji alkoholowej oraz uczestnictwa w awanturach w miejscach publicznych. Istnieje zakaz spożywania alkoholu pod każdą postacią w miejscach publicznych oraz przebywanie w takich miejscach po spożyciu alkoholu (grozi to grzywną lub karą aresztu). Posiadanie, zażywanie oraz handel narkotykami grozi wieloletnim więzieniem lub karą śmierci. Kary takie grożą także za zachowania homoseksualne. Dniami wolnymi od pracy dla sektora publicznego są czwartek i piątek. W okresie zimowym popularną rozrywką są wyścigi wielbłądów odbywające się na licznych torach wyścigowych.