Granica

MEKSYK
Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli polskich przy pobytach nieprzekraczających 90 dni w celach turystycznych, prywatnych lub służbowych. Przy wjeździe do Meksyku należy mieć ważny paszport, chociaż termin ważności nie jest określony. Należy pamiętać, że wypełniona deklaracja wjazdowa musi być opieczętowana przez urzędnika migracyjnego w momencie przekraczania granicy (w przypadku podróży samolotem, jest to pierwsze międzynarodowe lotnisko meksykańskie, a nie lotnisko docelowe). Należy również dopilnować, aby urzędnik migracyjny wstawił pieczątkę przekroczenia granicy w paszporcie. Brak którejkolwiek z tych pieczęci może być podstawą do usunięcia obcokrajowca z Meksyku. Przy wjeździe do kraju turysta otrzymuje kartę wjazdu. Należy ją bezwzględnie zachować i przechowywać w innym miejscu niż paszport, gdyż w razie utraty (za wystawienie nowej, po uprzednim złożeniu zawiadomieniu na policji, płaci się równowartość ok. 40 euro) lub uszkodzenia paszportu tylko na jej podstawie można opuścić Meksyk. Nie istnieją ograniczenia ani szczególne regulacje dotyczące wwozu, wymiany i wywozu pieniędzy. Istnieje całkowity zakaz wwozu i wywozu wszelkich artykułów spożywczych z Europy; przetworów mięsa i mleka (np. sery, kabanosy).
Również całkowitym zakazem wywozu
są objęte wszelkie rośliny i nasiona (owoce, warzywa). Zabierane są również otworzone butelki alkoholu zarówno przy wjeździe, jak i wyjeździe.
Bez cła można wwozić przedmioty osobistego użytku (odzież, kosmetyki),
leki na własny użytek, jedną kamerę, jeden aparat fotograficzny, 12 rolek filmu fotograficznego. Osoby pełnoletnie (powyżej 18 roku życia) mogą wwieźć 3 litry alkoholu i 400 szt. papierosów lub 50 cygar.
Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ.

KUBA
Przepisy celne zabraniają przywożenia na Kubę roślin, żywności innej, niż zapakowana próżniowo lub puszkowanej. Podczas sporadycznych, rutynowych rewizji bagażu (celnicy szukają głównie broni i narkotyków) zdarzały się konfiskaty napoczętej butelki alkoholu. Polskie przepisy celne bezwzględnie zabraniają przywożenia do kraju pamiątek, toreb i odzieży wykonanych ze zwierząt objętych ochroną oraz muszli, fragmentów rafy koralowej itp. Przywóz do Polski takich przedmiotów zagrożony jest wysoką grzywną lub nawet karą więzienia. Nie należy kupować wypchanych zwierząt, toreb lub odzieży ze skór egzotycznych zwierząt czy muszli jako pamiątek. Na Kubie walutą jest peso kubańskie (praktycznie nieużywane przez obcokrajowców) oraz peso wymienialne (CUC). Na wydatki na Kubie najlepiej jest zabrać euro.

Kuchnia

MEKSYK
Meksykanie jedzą trzy posiłki dziennie: śniadanie, obiad i kolację. W skład każdego posiłku wchodzi jedno z trzech dań narodowych: tortilla, czyli cienki okrągły placek z miazgi kukurydzianej lub mąki pszennej, pieczony na blasze; frijoles, czyli fasola; pikantne papryczki chiles. Kuchnia jest bardzo urozmaicona z dużą ilością lokalnych potraw. Można się tanio żywić zaopatrując się na bazarach, a w miastach jest duży wybór restauracji serwujących również dania wegetariańskie i kuchnie innych narodów. Jedzenie jest smaczne, a ceny umiarkowane. Nie należy pić wody bezpośrednio z kranu, a zamawiając drinki prosić o podanie ich bez lodu (sin hielo). W pokojach hotelowych znajdują się butelki z wodą, która przeznaczona jest do mycia zębów

KUBA
Kubańska kuchnia to mieszanka potraw hiszpańskich, afrykańskich i karaibskich. Typowym daniem jest ryż z fasolą, ugotowane razem lub osobno. Główny posiłek może składać się z wieprzowiny lub wołowiny z ziemniakami i bananem zwyczajnym, czasem kukurydzą. Sałatka to: pomidory, sałata, awokado, ogórek, marchew, kapusta i rzodkiew. Je się tropikalne owoce. Zupę gotuje się najczęściej z czarnej fasoli z cebulą i czosnkiem. Powszechnie spożywa się kanapki. Tradycyjnie był to złożony z dwóch części chleb wypełniony paskami pieczonej wieprzowiny, szynki, żółtego sera (czasem pomidorów i sałaty) z dodatkiem musztardy; podgrzewano go na grillu. Obecnie w restauracjach kubańskich odwiedzanych głównie przez turystów zagranicznych można znaleźć mnóstwo potraw typowych dla kuchni międzynarodowych. Najlepszy sposób, by poznać tradycyjne potrawy kubańskie jest zamieszkać lub stołować się w paladere; pokój do wynajęcia przy rodzinie, gdzie można wykupić także wyżywienie. Często serwuje się w nich dania bezmięsne.

Zakupy

MEKSYK
W sklepach mieszczących się w dużych centrach handlowych ceny są stałe, nie można się targować. Natomiast w mniejszych sklepach i na bazarach jest to wręcz zalecane, gdyż cena wyjściowa prawie zawsze jest zawyżona. Pamiątki generalnie warto kupować w wioskach, w których są one produkowane. W Meksyku wielowiekowe tradycje ma rękodzielnictwo, które oferuje bardzo szeroką paletę wyrobów. Godne polecenia są różnego rodzaju ubiory tkane na krosnach, bogato zdobiona ceramika, drewniane figurki, kapelusze, pióropusze, maski, instrumenty muzyczne, wyroby skórzane, biżuteria (np. srebrna), a także obrazki wotywne. Przykładowe ceny: sombrero – ok. 25-55 USD, tequila ok.15 USD, skóry – ok. 25 USD.

KUBA
Wraz z rozwojem turystyki powstaje coraz więcej sklepów z pamiątkami. Płaci się w nich wymienialną walutą CUC lub euro. Na Kubie nie istnieją lokalne bazary sprzedające wyroby tradycyjnego rękodzieła ludowego. Sporo pamiątek jest ozdobionych wizerunkiem Che Guevary (t-shirty, obrazy). Najwięcej sklepów dla turystów znajduje się na starym mieście Hawany. Nie oferują one jednak luksusowych, ani markowych towarów. Najczęściej są to kubańskie cygara o nazwie Cohiba, czy lokalny rum Havana Club mający od dziesiątek lat uznanie na świecie. Na ulicznych stoiskach w miastach odwiedzanych przez turystów można wypatrzeć oryginalne torebki zrobione z kapsli po piwie, samochodziki wykonane z puszek po napojach, szmaciane lalki w kubańskiej sukience i zawoju na głowie. Często w parterowych mieszkaniach zamienionych na salony sztuki można znaleźć wielki wybór obrazów o współczesnej tematyce. W wydzielonej miejscowości plażowej Varadero są sklepy z biżuteria (np. wykonaną ze posrebrzanego widelca), z muzyką oraz z gitarami.

Zdrowie

MEKSYK
Szczepienia ochronne nie są wymagane. W związku z zagrożeniem amebozą oraz bakteryjnymi i wirusowymi chorobami układu pokarmowego należy unikać jedzenia potraw niepewnych (sałatki, majonez, lody), przygotowywanych na straganach ulicznych, owoców bez skórek (np. truskawek), surowych owoców morza, oraz picia wody innej niż butelkowana (należy sprawdzić, czy zamknięta jest fabrycznie). Należy unikać spożywania napojów z kostkami lodu (robione są z wody z kranu), żywienia się w barach ulicznych i restauracjach niebudzących zaufania. Zalecana jest ochrona przed komarami. Nie wolno dotykać wałęsających się psów – zalecane jest szczepienie przeciw wściekliźnie. W miastach oraz w dużych ośrodkach turystycznych opieka medyczna jest ogólnie dostępna. Koszt standardowej wizyty lekarskiej (płatnej kartą kredytową) wynosi ok. 30-50 USD.

KUBA
Szczepienia nie są wymagane. Jest to jednak region, gdzie może występować ameba. Nie zaleca się spożywania surowych warzyw w niesprawdzonych miejscach. Najlepiej jeść wyłącznie smażone lub gotowane warzywa. Owoce je się jedynie po ich obraniu. Ze względu na zupełnie odmienną florę bakteryjną częstą dolegliwością wśród turystów są biegunki. Przydadzą się zatem środki antybiegunkowe typu imodium, smecta, sulfaguanidyna. Dobrze jest zabrać ze sobą (na wszelki wypadek) środki przeciw komarom. Zaopatrzenie aptek jest niewystarczające. W ramach ubezpieczenia zdrowotnego, w przypadku nagłego zachorowania, pomocy udzieli dobrze wykształcony, kubański lekarz. Warto jednak kilka podstawowych leków i plastrów zapakować do bagażu.

Zwyczaje

MEKSYK
Zwyczaje meksykańskie nie pozwalają zaprzeczyć gościom ani na ich pytanie odpowiedzieć negatywnie. Nie należy krytykować żadnego aspektu życia w Meksyku ani zachowania mieszkańców. Jeżeli chcemy zrobić zdjęcie konkretnej osobie, należy za każdym razem zapytać o pozwolenie, w szczególności dotyczy to Indian. W niektórych miejscach fotografowanie będzie w ogóle zabronione. Osobną sprawą są, pobierane w niektórych z odwiedzanych przez nas miejsc, opłaty za fotografowanie lub filmowanie (ok. 3 USD za wstęp z kamerą wideo), dotyczy to stref archeologicznych; fotografowanie natomiast jest bezpłatne.

KUBA
W tym obszarze geograficznym znacznie bardziej niż obowiązkowość czy punktualność ceni się spokój ducha, wesołe usposobienie i gotowość do szalonej zabawy w każdym momencie. Kuba jako jeden z ostatnich bastionów komunizmu, może zaskoczyć typowo socjalistyczną „organizacją” pracy. Varadero jest enklawą stworzoną przez kubańskie władze dla zagranicznych turystów, gdzie atmosfera jest swobodniejsza. Należy unikać wycierania nosa na ulicy, fotografowania ludzi bez ich zgody (częściej odmawiają). Nie wolno robić zdjęć osobnikom w mundurach i publicznym budynkom (na lotnisku, dworcu). Rodzina i przyjaciele są dla Kubańczyków bardzo ważni. Z sympatią spotka się próba porozumiewania się przez cudzoziemca nawet początkowym językiem hiszpańskim.